Belka
Poniedziałek, 19 Listopada 2018   imieniny: Elżbieta, Seweryn, Paweł
Rejestracja Witaj: Gościu, Zaloguj się
 
Belka
 

Jan Szczepan Szczepkowski w BWA

Data publikacji: 2014-02-27, Data modyfikacji: 2014-02-27
A A AWydrukDrukuj  
 

Galeria Sztuki BWA zaprasza na wernisaż wystawy Jana Szczepana Szczepkowskiego pt. Powracający cień. Wernisaż odbędzie się 27 lutego (czwartek) o godz. 18.00 bezpośrednio po spektaklu "Dwoistość", który rozpoczyna się o godz. 17.00. Wystawę można oglądać do 28 marca 2014 r. Zapraszamy.                   Jan Szczepan Szczepkowski  ur. 07.07.75 w Sanoku.  

1998-2003 Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, Wydział Malarstwa, pracownie malarstwa prof. Jacka Waltosia (dyplom) i prof. Grzegorza Bednarskiego, pracownia rysunku prof. Janusza Orbitowskiego, pracownia drzeworytu prof. Zbigniewa Lutomskiego.

1996-1998 Akademia Pedagogiczna im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, Instytut Sztuki, kierunek: Wychowanie Plastyczne.

1990-1995 Liceum Sztuk Plastycznych im. Tadeusza Brzozowskiego w Krośnie.

Kierunek: Formy Użytkowe.      
Miara i ciężar - olej, płótno, 130x150, 2013       Udział w wystawach:

Galeria Młodych Gazety Antykwarycznej, Kraków 2001
Malarstwo i multimedia, BWA Sandomierz 2001
Wystawa malarstwa pt. „Sześć Ciał”, Pałac Sztuki, Kraków 2001
Wystawa „Absolwenci i studenci”, Sanocki Dom Kultury 2002
Wystawa grafiki pt. „Statek głupców”, Cafe Szafe, Kraków 2003
Wystawa Grafiki i Rysunku Artystów Sanockich, MBP Sanok 2003
Grafika i Malarstwo „czerwony”, Galeria na Pięterku, Kraków 2004
Malarstwo, Galeria Katarzyny Napiórkowskiej, Warszawa 2004
Wystawa pokonkursowa Triennale Malarstwa, Częstochowa 2004
Salon zimowy, Cafe Szafe, Kraków 2005
Grafika, Galeria Zajazd, Muzeum Historyczne, Sanok 2005
I Letnie Konfrontacje Artystów Sanockich, BWA, Sanok 2006
Wystawa prac pedagogów PWSZ, Galeria PWSZ Sanok 2007

   Od 1 X 2006 r. zatrudniony w Zakładzie Edukacji Plastycznej PWSZ im. Jana Grodka w Sanoku na stanowisku wykładowcy w pracowni rysunku.      
Niewypowiadalne,  olej, płótno, 100x100 cm, 2013    

Prace w zbiorach Gazety Antykwarycznej, Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych (Pałac Sztuki) w Krakowie, Galerii Katarzyny Napiórkowskiej oraz w zbiorach prywatnych.

     
Noumen, olej, płótno, 150x170 cm, 2012          “Zmierzch bogów” Od wieków artyści przyzwyczajają nas do do tego, że są wyjątkowi. Bywają geniuszami, niczym bogowie demiurgami, mędrcami, etykami, to oni cierpią za miliony, oni prowadzą nas ku prawdzie. Ich obrazy to zwierciadła skomplikowanych dusz. Nie ma bardziej zmitologizowanej profesji niż artysta. Na przekór temu patosowi Jan Szczepan Szczepkowski postanowił wykreować antybohatera  i zakpić z mitów i ról jakie twórca pełni w społeczeństwie.  

Co jest prawdą, a co kreacją w obrazach artysty, który posługuje się zamiennie dwoma imionami i jest raz Janem, raz Szczepanem, który multiplikuje swe wizerunki i nieustannie zmienia role w jakie się wciela, a do tego wszystkiego deklaruje się jako feminista? Wprawdzie nie bierze kobiet w obronę,  ale zręcznie i inteligentnie podważa obowiązujące w malarstwie męskie reguły.

 

 


Odsłonięcie, olej, płótno, 120x140 cm, 2013

 

 

Na wstępie stawia fundamentalne pytanie „Do czego służy malarstwo?”  Sztuka potrzebna jest by rozstrzygać transcendentne, uniwersalne treści, dlatego na płótnie pojawia się czarny kwadrat Kazimierza Malewicza, ale nie tylko, również jest pretekstem do zaspokajania potrzeb niższego rzędu, jak zaznaczenie swej dominacji względem uprzedmiotowionej kobiety. Totalny skrót perspektywiczny, w jakim ujęta została modelka dehumanizuje jej ciało i zmienia je w żywą-martwą naturę, piramidalnie piętrzącą się na nakrytym obrusem stole. Wielkie ambicje idą w parze z przyziemnymi słabościami.

 

Praca z modelką nie jest łatwa. W “Nieodebranej nagrodzie pocieszenia” podjęta próba perwersyjnego podglądnięcia kończy się niepowodzeniem. Znakiem minionej, nieowocnej obecności kobiety są porzucone pantofle. Sfrustrowany artysta pozostaje sam ze swym odbiciem w lustrze. Dla malarza drogą wyjścia może być gotowy schemat ikonograficzny. A właściwie jego fragment, bo sama Zuzanna malarzowi wy-starczy. Nie tylko artyści czerpią przyjemność z oglądania uległej nagości. Obrazy są tworzone przecież dla widzów, stąd gra językowa, jaką podejmuje autor  z widzem w pracy „Zuzanna i starcy”. Autor sięga po znany biblijny motyw, od wielu wieków obecny w sztuce. Choć nie umieszcza na płótnie starców, to oni otaczają również tą Zuzannę. Kto jest podglądaczem, jak nie bywalcy galerii i muzeów, odwieczni konsumenci kobiecego piękna.

 

 


Ulubione miejsce - olej, płótno, 130x150 cm, 2013

 

 

Obraz “Dzwoniąc do otwartych drzwi” to chyba najbardziej ironiczna prezentacja kondycji artysty. Nagi, bezbronny człowiek wgląda w bezdenną pustkę swej osobowości. Zamiast zrobić to dyskretnie, jakby nieświadomy kompromitacji czyni przy tym wiele zamieszania. Nie on jeden w świecie sztuki robi dużo niepotrzebnego hałasu o nic i nie tylko u niego z osobowości, jak i z akademickiej klasycznej formy wieje pustką . Może dlatego autor ogłasza zmierzch bogów. Na płótnie o tym tytule bohater reprezentowany jest poprzez znoszoną, nijaką marynarkę i kontrastowo niezniszczone częstym używaniem slipy supermana.

 

Chociaż w męskim świecie sztuki Jan Szczepan Szczepkowski wyznaczył sobie rolę obserwatora i komentatora, sam również do niego należy. Bohaterom obrazów nadaje własne cechy fizyczne, zaznacza swoją obecność poprzez odbicia w lustrach. Symbolika lustra jest ambiwalentna; uznawane jest za narzędzie prawdy i poznania samego siebie, jednocześnie ma moc zastępowania rzeczywistości pozorami.

 

Wszystkie prace przeznaczone są do “ciemnych” pokoi. Kluczową rolę w tej nietypowej ekspozycji odgrywają wspomnienia spowitego półmrokiem salonu dziadków, w którym płótna wiszące na ścianach miały w sobie wiele tajemnic. Jako widzowie mamy skłonność do projekcji naszych oczekiwać na oglądany obraz. Często widzimy rzeczy, których nie ma, a nie dostrzegamy tego,  co istotne. Ciemny pokój to przestrzeń pełna niejasności i niedopowiedzeń. Artysta pozwala nam snuć na kanwie własnych prac naszą własną opowieść.

 

Jan Szczepan Szczepkowski podejmuje wiele gier z powszechnym, ale i osobistym wizerunkiem artysty, z publicznością, z wielowiekową tradycją. Sięga po cytaty z płócien Mantegny, Magritte'a, Balthusa, Malewicza. To wszystko po to, by zatrzeć cienką granicę między autoanalizą i kreacją.

 

UM Krosno, Źródło artykułu: www.krosno, Autor zdjęć: UM Krosno
 
Komentarze
Brak komentarzy, Twój może być pierwszy!
Autor:
Kod z obrazka:
Puste pole z komentarzem
Puste pole z podpisem
Wyszukaj
 
Kreska
Kreska
Dodaj artykuł
 
Polecane

DOSTAWCY-INTERNETU-W-POLSCE-NAJLEPSZY-INTERNET

 




Brak sond
 
Newsletter
Bądź na bieżąco z nadchodzącymi imprezami. Zapisz się na bezpłatny newsletter.
 
 

Powiat krośnieński - powiat w południowo – zachodniej części województwa podkarpackiego z siedzibą w Krośnie. W skład powiatu wchodzą gminy: Chorkówka, Dukla, Iwonicz- Zdrój, Jaśliska, Jedlicze, Korczyna, Krościenko Wyżne, Rymanów, Miejsce Piastowe i Wojaszówka, zajmując powierzchnię 923,79 km kw.

Atrakcje przyrodnicze stanowią: część Magurskiego Parku Narodowego, osiem rezerwatów przyrody (Modrzyna, Prządki, Cisy w Nowej Wsi, Rezerwat Tysiąclecia Na Górze Cergowej, Igiełki, Przełom Jasiołki, Wadernik i Kamień nad Jaśliskami), dwa obszary chronionego krajobrazu (Obszar Chronionego Krajobrazu Beskidu Niskiego oraz Czarnorzecki Obszar Chronionego Krajobrazu), szlaki turystyczne, szlak spacerowy i szlaki tematyczne. Do zabytków zaliczane są: kopalnia nafty – Skansen w Bóbrce, dzwonnica z XVII wieku, pałac Mnichów z XVII wieku, zespół klasztoru Bernardynów z II połowy XVIII wieku w mieście Dukla, pustelnię św. Jana z Dukli w Trzcianie, drewniane domy tkaczy z XVIII i XIX wieku w Korczynie, zespół dworski w Komborni, zespół dworski i domy z XIX wieku w Krościenku Wyżnym, dwór z końca XVIII wieku oraz klasztor oo. Michalitów w Miejscu Piastowym, zespół dworsko – pałacowy z XIX wieki, dzwonnica, wieża i plebania z XVIII wieku w Klimówce czy ruiny zamku Kamieniec w Odrzykoniu wzniesiony w XIV wieku .

Gospodarka powiatu oparta jest głównie na rolnictwie, usługach, turystyce i przetwórstwie rolno spożywczym.

Przez powiat przebiegają dwie drogi krajowe nr: 9 i 28.

 

Zgłoś uwagi - uzupełnij wszystkie pola